Monday, July 30, 2007
Sunday, July 22, 2007
Myndir bráðlega
Ég tók þó nokkuð af myndum úti í Kiev, auk nokkurra hreyfimynda. Reikna með að setja það á vefinn von bráðar, þannig að það gæti verið góð hugmynd að kíkja hingað inn af og til og sjá hvort ég sé ekki búinn að setja hlekk á þær...
Thursday, July 12, 2007
Heim í heiðardalinn
"Góðir farþegar, velkomnir heim". Gamalkunna kveðjan - sem er sennilega einstök meðal flugfélaga - gall við rétt eftir að Snorri Þorfinnsson snerti flugbrautina í Keflavík og maður áttaði sig á því að gott ferðalag væri að lokum komið.
Flugið gekk ágætlega. Vélinni frá Kiev seinkaði að vísu um klukkutíma í heildina, eftir seinkun á fluginu frá London og smá bið í flughlaðinu á flugvellinum á Boryspil. Það kom þó ekkert að sök þar sem þrír tímar voru frá áætlaðri lendingu í London í flugið upp á Klaka. Bilið styttist í mjög hóflega bið á Heathrow.
Það var þó pínku stress á tímabili snemma dags fyrir flugið, þar sem ég tók mér aðeins lengri tíma í síðasta hádegisverðinn í Kiev en ég ætlaði mér, og áttaði mig líka á því að ég væri kannski ekki að reikna með nógu miklum tíma til að koma mér á flugvöllinn eins og ég þyrfti. En sem betur fer var ekki mikið af fólki á leiðinni í flug þegar ég mætti á völlinn (ólíkt því sem það var síðast þegar ég gerði það, en þá var heil Eurovision-keppni á leiðinni í flug á sama tíma). Ég rann því beint í gegn. Bókaði töskuna mína í transit alla leið til Keflavíkur.
Þegar komið var í Leifsstöð fann ég hvernig þreytan helltist yfir mig, enda var klukkan orðin hálfþrjú að nóttu á úkraínskum tíma. Við færibandið sannfærði ég sjálfan mig um að taskan myndi eflaust ekki sýna sig, að hún væri valsandi einhvers staðar um óravíddir Heathrow. En gamli garmurinn birtist nokk snemma, mér til ómældrar gleði. Við útganginn bættist óvænt ánægða, en mamma og pabbi biðu þar eftir mér. Nýkominn úr bústaðnum.
En skemmtilegri og athyglisverðri dvöl í Kiev og Úkraínu er nú lokið. Þetta var virkilega þess virði og manni líður mjög vel eftir að hafa prófað að upplifa þennan heimshluta líkt og heimamennirnir upplifa hann. Að búa í (nokkuð) dæmigerðri íbúð og ferðast um á rush-hour inn í borgina á virkum dögum og vera almennt í allt annarri rútínu en maður upplifir heima á gamla Klakanum. Krímskaginn var síðan alveg nýr heimshluti sem opnaðist fyrir manni. Fallegur staður sem maður á örugglega eftir að heimsækja aftur.
Úkraína er land sem á framtíðina fyrir sér. Ég las grein nýlega um stjórnmál í Úkraínu sem innihélt mjög góða greiningu á stöðu mála og hrakti að mestu áhyggjur um meiri óstöðugleika en verið hefur. Í raun eru úkrainumenn margir hverjir ánægðir með stjórnmálarifrildið þar sem það héldi stjórnmálamönnunum frá því að vera með puttana í hlutum sem þeir ættu ekki að vera með puttana í. Og úkraínumenn eru klárt fólk og ámenntaðir í ýmsum greinum. Aðlaðandi launakostnaður hlýtur í auknum mæli að laða til sín framleiðslufyrirtæki annars staðar frá og ýta undir áframhaldandi hagvöxt. En það er mikið verk framundan á mörgum sviðum, og gaman að fylgjast með því á næstu árum hvernig málin þróast. Og maður lítur við af og til, það er á hreinu.
Do svidaniya, og takk fyrir að lesa!
Ykkar Sammi
Flugið gekk ágætlega. Vélinni frá Kiev seinkaði að vísu um klukkutíma í heildina, eftir seinkun á fluginu frá London og smá bið í flughlaðinu á flugvellinum á Boryspil. Það kom þó ekkert að sök þar sem þrír tímar voru frá áætlaðri lendingu í London í flugið upp á Klaka. Bilið styttist í mjög hóflega bið á Heathrow.
Það var þó pínku stress á tímabili snemma dags fyrir flugið, þar sem ég tók mér aðeins lengri tíma í síðasta hádegisverðinn í Kiev en ég ætlaði mér, og áttaði mig líka á því að ég væri kannski ekki að reikna með nógu miklum tíma til að koma mér á flugvöllinn eins og ég þyrfti. En sem betur fer var ekki mikið af fólki á leiðinni í flug þegar ég mætti á völlinn (ólíkt því sem það var síðast þegar ég gerði það, en þá var heil Eurovision-keppni á leiðinni í flug á sama tíma). Ég rann því beint í gegn. Bókaði töskuna mína í transit alla leið til Keflavíkur.
Þegar komið var í Leifsstöð fann ég hvernig þreytan helltist yfir mig, enda var klukkan orðin hálfþrjú að nóttu á úkraínskum tíma. Við færibandið sannfærði ég sjálfan mig um að taskan myndi eflaust ekki sýna sig, að hún væri valsandi einhvers staðar um óravíddir Heathrow. En gamli garmurinn birtist nokk snemma, mér til ómældrar gleði. Við útganginn bættist óvænt ánægða, en mamma og pabbi biðu þar eftir mér. Nýkominn úr bústaðnum.
En skemmtilegri og athyglisverðri dvöl í Kiev og Úkraínu er nú lokið. Þetta var virkilega þess virði og manni líður mjög vel eftir að hafa prófað að upplifa þennan heimshluta líkt og heimamennirnir upplifa hann. Að búa í (nokkuð) dæmigerðri íbúð og ferðast um á rush-hour inn í borgina á virkum dögum og vera almennt í allt annarri rútínu en maður upplifir heima á gamla Klakanum. Krímskaginn var síðan alveg nýr heimshluti sem opnaðist fyrir manni. Fallegur staður sem maður á örugglega eftir að heimsækja aftur.
Úkraína er land sem á framtíðina fyrir sér. Ég las grein nýlega um stjórnmál í Úkraínu sem innihélt mjög góða greiningu á stöðu mála og hrakti að mestu áhyggjur um meiri óstöðugleika en verið hefur. Í raun eru úkrainumenn margir hverjir ánægðir með stjórnmálarifrildið þar sem það héldi stjórnmálamönnunum frá því að vera með puttana í hlutum sem þeir ættu ekki að vera með puttana í. Og úkraínumenn eru klárt fólk og ámenntaðir í ýmsum greinum. Aðlaðandi launakostnaður hlýtur í auknum mæli að laða til sín framleiðslufyrirtæki annars staðar frá og ýta undir áframhaldandi hagvöxt. En það er mikið verk framundan á mörgum sviðum, og gaman að fylgjast með því á næstu árum hvernig málin þróast. Og maður lítur við af og til, það er á hreinu.
Do svidaniya, og takk fyrir að lesa!
Ykkar Sammi
Monday, July 9, 2007
Geisp ... kominn til Kiev
Thad var ekki mikid sofid i lestinni i nott. Fyrst um sinn var eg samferda frekar ungu folki i klefanum minum aleidis fra Simferopol, konu um fertugt og ungu pari a minu reiki. Unga parid for ut i Dniepropetrovsk, sem er onnur eda thridja staersta borg Ukrainu og er midja vegu milli Simferopol og Kiev. I stadinn volsudu inn hjon i adeins eldri kantinum, pinku hifud. Karlinn tho heldur meira en konan. Hann lagdist nanast strax utaf i nedri kojuna sem thau voru med (enda klukkan ordin ellefu um kvold) og konan hans (eg geri rad fyrir ad thetta hafi verid konan hans, tho eg viti thad reyndar ekki alveg fyrir vist) priladi med herkjum upp i efri kojuna. Reyndar vaknadi karlinn stuttu eftir ad lestin lagdi af stad ad nyju, og tha reyndi konan ad troda honum upp i efri kojuna, en eftir thrjar misheppnadar tilraunir, thar sem mer leist ekkert a blikuna a timabili, gafst hun upp a thvi og thau heldu afram ad sofa i somu kojum og adur.
Nema hvad, ad karlinn reynist thessi lika otrulega mulningsvel thegar i draumheimana var komid. Thvilikar hrotur hef eg aldrei heyrt, og er tha ymsu vanur (thid takid thad til ykkar sem vitid upp a ykkur skommina). Eg taldi um 20 olik fyrirbrigdi af hrotum thar sem eg la hinum megin vid 1 m breida ganginn sem skilur ad kojurnar, svefnvana med meiru og bolvandi sjalfum mer i sand og osku fyrir ad gleyma Peltornum heima a Baldursgotunni. Hugsa tho ad hann hefdi ekki dempad nema kannski 20 desibel. Astandid var tho skarra thegar lestin komst a "blussandi siglingu" (sem eru tho sennilega ekki meira en 70 km/klst) og allt for ad hristast og skjalfa. Hroturnar i kallinum drukknudu thannig adeins i umhverfishljodum. Sidan steinthagnadi karlinn um thrjuleytid i nott! Hroturnar nanast steinhaettu, og mig for loks ad syfja eitthvad af viti. Nema hvad ad um fimmleytid var lidid raest upp, thvi vid vorum loks ad renna i hladid i Kiev. Eg hugsa ad eg hafi ekki blundad i mikid meira en klukkutima i nott.
Thegar til Kiev var komid atti eg eftir ad finna mer hotel. Var tho med eitt i sigtinu, sem Andres og Gauti gistu a thegar their voru her. Stort hotel og ekki svo dyrt. Nema hvad ad reception thar opnar ekki fyrr en kl. niu. Thad voru thvi god rad dyr hvad eg gaeti gert i thessa thrja klukkutima sem voru a milli. A lestarstodinni i Kiev spottadi eg nokkra agaeta "haegindastola" (ur timbri). Eg fekk mer thvi eitthvad smaraedi ad borda og lagdi mig sidan i einum stolnum. Setti derhufuna fyrir hausinn eins og alvoru sveitarmadur. Skar mig tho ekkert ur, thvi i kringum mig var fjoldi folks steinsofandi.
Thegar klukkan nalgadist niu tok eg metroinn inn i borgina og skradi mig inn a hotelid. Sem betur fer attu their til herbergi. Eg reyndi ad leggja mig til kl. 12 ef nadi ekki ad sofna. Svona er thetta stundum, ad ef threytan er ordin of mikil tha sofnar madur ekki. Ad minnsta kosti ekki eg. En um hadegid var eg engu ad sidur hressari og for ut og fekk mer i gogginn.
Flugid a morgun er adeins seinna en mig minnti. Klukkan halfthrju ad stadartima. Lendi i Keflavik um halftolf annad kvold, eda um halfthrju ad ukrainskum tima. Reikna thvi med thvi ad vera pinku dasadur thegar eg lendi.
Thad er thvi farid ad styttast i ad madur maeti aftur i leikskolann.
Nema hvad, ad karlinn reynist thessi lika otrulega mulningsvel thegar i draumheimana var komid. Thvilikar hrotur hef eg aldrei heyrt, og er tha ymsu vanur (thid takid thad til ykkar sem vitid upp a ykkur skommina). Eg taldi um 20 olik fyrirbrigdi af hrotum thar sem eg la hinum megin vid 1 m breida ganginn sem skilur ad kojurnar, svefnvana med meiru og bolvandi sjalfum mer i sand og osku fyrir ad gleyma Peltornum heima a Baldursgotunni. Hugsa tho ad hann hefdi ekki dempad nema kannski 20 desibel. Astandid var tho skarra thegar lestin komst a "blussandi siglingu" (sem eru tho sennilega ekki meira en 70 km/klst) og allt for ad hristast og skjalfa. Hroturnar i kallinum drukknudu thannig adeins i umhverfishljodum. Sidan steinthagnadi karlinn um thrjuleytid i nott! Hroturnar nanast steinhaettu, og mig for loks ad syfja eitthvad af viti. Nema hvad ad um fimmleytid var lidid raest upp, thvi vid vorum loks ad renna i hladid i Kiev. Eg hugsa ad eg hafi ekki blundad i mikid meira en klukkutima i nott.
Thegar til Kiev var komid atti eg eftir ad finna mer hotel. Var tho med eitt i sigtinu, sem Andres og Gauti gistu a thegar their voru her. Stort hotel og ekki svo dyrt. Nema hvad ad reception thar opnar ekki fyrr en kl. niu. Thad voru thvi god rad dyr hvad eg gaeti gert i thessa thrja klukkutima sem voru a milli. A lestarstodinni i Kiev spottadi eg nokkra agaeta "haegindastola" (ur timbri). Eg fekk mer thvi eitthvad smaraedi ad borda og lagdi mig sidan i einum stolnum. Setti derhufuna fyrir hausinn eins og alvoru sveitarmadur. Skar mig tho ekkert ur, thvi i kringum mig var fjoldi folks steinsofandi.
Thegar klukkan nalgadist niu tok eg metroinn inn i borgina og skradi mig inn a hotelid. Sem betur fer attu their til herbergi. Eg reyndi ad leggja mig til kl. 12 ef nadi ekki ad sofna. Svona er thetta stundum, ad ef threytan er ordin of mikil tha sofnar madur ekki. Ad minnsta kosti ekki eg. En um hadegid var eg engu ad sidur hressari og for ut og fekk mer i gogginn.
Flugid a morgun er adeins seinna en mig minnti. Klukkan halfthrju ad stadartima. Lendi i Keflavik um halftolf annad kvold, eda um halfthrju ad ukrainskum tima. Reikna thvi med thvi ad vera pinku dasadur thegar eg lendi.
Thad er thvi farid ad styttast i ad madur maeti aftur i leikskolann.
Saturday, July 7, 2007
Lagt i 'ann
Legg af stad aftur til Kiev a morgun. Tharf ad skila af mer bilnum a flugvollinn i Simferopol a morgun um hadegisbil, thannig ad eg tharf ad leggja af stad hedan um klukkutima fyrr. Lestin leggur af stad kl. halfthrju, thannig ad eg hef nokkra tima til ad skoda mig um i borginni adur en hun leggur af stad.
Eyddi thessum sidasta degi a strondinni i Alushta. Er ordinn vel flamberadur eftir nokkra daga a strondinni. Her er lif og fjor a kvoldin lika, rett eins og i Jalta, en madur verdur half dasadur eftir langan dag i steikjandi solinni svo madur er litid ad pina sig a einhverju djammi herna. Enda til litils thegar madur getur ekkert tjad sig vid folkid herna. Madur laetur ser thad duga ad snaeda kvoldverd a utiveitingahusi med lifandi tonlist, yfirleitt idilfogrum ballodum sungnum af einsmanns hljomsveit.
Lestin kemur til Kiev allt of snemma, eda um kl. sex um morguninn. Eg a enn eftir ad finna mer hotel thessa sidustu nott, en er med nokkur numer sem eg hringi i a morgun. Vona thvi ad eg geti stungid mer beint inn a hotel thegar eg kem til borgarinnar. Ef ekki tha hefur Konni bodid mer ad gista heima hja honum thessa sidustu nott, en eg aetla ad reyna ad sleppa thvi i lengstu log.
A ekki von a thvi ad blogga neitt fyrr en hugsanlega i Kiev a manudaginn. Thannig ad thangad til tha: Da svidanja!
Eyddi thessum sidasta degi a strondinni i Alushta. Er ordinn vel flamberadur eftir nokkra daga a strondinni. Her er lif og fjor a kvoldin lika, rett eins og i Jalta, en madur verdur half dasadur eftir langan dag i steikjandi solinni svo madur er litid ad pina sig a einhverju djammi herna. Enda til litils thegar madur getur ekkert tjad sig vid folkid herna. Madur laetur ser thad duga ad snaeda kvoldverd a utiveitingahusi med lifandi tonlist, yfirleitt idilfogrum ballodum sungnum af einsmanns hljomsveit.
Lestin kemur til Kiev allt of snemma, eda um kl. sex um morguninn. Eg a enn eftir ad finna mer hotel thessa sidustu nott, en er med nokkur numer sem eg hringi i a morgun. Vona thvi ad eg geti stungid mer beint inn a hotel thegar eg kem til borgarinnar. Ef ekki tha hefur Konni bodid mer ad gista heima hja honum thessa sidustu nott, en eg aetla ad reyna ad sleppa thvi i lengstu log.
A ekki von a thvi ad blogga neitt fyrr en hugsanlega i Kiev a manudaginn. Thannig ad thangad til tha: Da svidanja!
Sevastopol og sidasti dagurinn
Sidasti heili dagurinn minn a Krimskaganum runninn upp.
Thegar eg for a faetur i gaer hafdi vedrid heldur betur breyst. Skyjad og dumbungur auk thess sem gekk med skurum inn a milli. Eg akvad thvi ad skella mer i biltur til Sevastopol og sja hvad su agaeta borg hefdi upp a ad bjoda.
Vegurinn til Sevastopol er sa sami og til Jalta nema hvad madur ekur um 80 km lengra. Vegurinn liggur nanast allur medfram strandlengjunni nema sidustu 15 km. Thar fer vegurinn yfir skard og liggur um dalverpi thar til ekid er inn i Sevastapol. Mjog falleg og skemmtileg leid ad keyra. Ekki mikid um flutningabila eda party-lodur, thannig ad aksturinn var nokkud afslappadur. Sa samt fjoldann allan af blomum og kronsum i vegkantinum, og alveg ljost ad thessi vegur er ad krefjast fjolda lifa i umferdinni herna, rett eins og sennilega allir adrir vegir i Austur Evropu.
Sevastopol kom skemmtilega a ovart. Fyrst syndist manni hun vera daemigerd sovjetborg med kommablokkum i rodum thegar ekid var inn eftir adalgotunni, en vid hofnina tok vid annad og fallegra umhverfi. Eg reyndar byrjadi a thvi ad villast eitthvert lengst ut i buskann. Tok vitlausa beygju inni i midborginni og endadi ut a einhveju nesi med litlum kommablokkum og engum a ferli nema nokkrum kottum. Ok thvi til baka og ratadi aftur a stadinn thar sem eg tok vitlausu beygjuna. Lagdi vid adaltorgid i baenum og byrjadi a ad leita uppi eitthvad ad borda. A endanum vard thad Makki eins og svo oft adur.
Eg vardi deginum i ad rolta um midbaeinn og hofnina. Fullt af turistum tharna lika, rett eins og Jalta og Alushta, en faestir virdast dvelja tharna eitthvad. Sevastopol er ekki strandborg, heldur hafnarborg. Folk heimsaekir hana bara i stuttan tima, jafnvel bara dagsturum. For i stutta skemmtisiglingu med fleyi sem kallast "Vega" og sigldi med mig og nokkra russneska turista um innri hofnina. Skemmtileg sigling med leidsogn sem eg skildi ekki bofs i, en sa alla veganna alls kyns fley tharna i hofninni. Allt fra Drattarbatum, flutningaskipum, herskipum og kafbatum nidur i skonnortur, skutur og arabata. Hressandi.
Midborg Sevastopol og hofnin, sem er frekar stor, er mjog falleg. Borgin liggur mjog skemmtilega i haedottu landslagi og arkitekturinn i midborginni er fallegur. Mikid af husum sem verid er ad gera upp og toluvert af nyjum husum i byggingu. Enda er hofnin bissi og russneski flotinn ekkert a leidinni thadan virdist vera.
Siddegis var vedrid ordid betra og eg helt aftur aleidis til Alushta. Kom reyndar vid i Jalta og fekk mer ad borda. For upp a hotel um niuleytid og aetladi rett adeins ad hvila mig, en endadi a thvi ad steinsofna og vakna aftur um tolfleytid. Helt tha bara afram ad lulla og vaknadi kl. tiu i morgun.
I dag er betra vedur, og eg aetla thvi bara ad eyda thessum sidasta degi a strondinni her i Alushta. Nota vindsaengina godu og endurnyja kynning vid vini mina marglytturnar.
A morgun ek eg aftur til Simferopol og skila af mer bilnum a flugvellinum. Lestin leggur af stad um halfthrjuleytid og rennur i hlad i Kiev snemma morguns daginn eftir.
Da svidanja!
Thegar eg for a faetur i gaer hafdi vedrid heldur betur breyst. Skyjad og dumbungur auk thess sem gekk med skurum inn a milli. Eg akvad thvi ad skella mer i biltur til Sevastopol og sja hvad su agaeta borg hefdi upp a ad bjoda.
Vegurinn til Sevastopol er sa sami og til Jalta nema hvad madur ekur um 80 km lengra. Vegurinn liggur nanast allur medfram strandlengjunni nema sidustu 15 km. Thar fer vegurinn yfir skard og liggur um dalverpi thar til ekid er inn i Sevastapol. Mjog falleg og skemmtileg leid ad keyra. Ekki mikid um flutningabila eda party-lodur, thannig ad aksturinn var nokkud afslappadur. Sa samt fjoldann allan af blomum og kronsum i vegkantinum, og alveg ljost ad thessi vegur er ad krefjast fjolda lifa i umferdinni herna, rett eins og sennilega allir adrir vegir i Austur Evropu.
Sevastopol kom skemmtilega a ovart. Fyrst syndist manni hun vera daemigerd sovjetborg med kommablokkum i rodum thegar ekid var inn eftir adalgotunni, en vid hofnina tok vid annad og fallegra umhverfi. Eg reyndar byrjadi a thvi ad villast eitthvert lengst ut i buskann. Tok vitlausa beygju inni i midborginni og endadi ut a einhveju nesi med litlum kommablokkum og engum a ferli nema nokkrum kottum. Ok thvi til baka og ratadi aftur a stadinn thar sem eg tok vitlausu beygjuna. Lagdi vid adaltorgid i baenum og byrjadi a ad leita uppi eitthvad ad borda. A endanum vard thad Makki eins og svo oft adur.
Eg vardi deginum i ad rolta um midbaeinn og hofnina. Fullt af turistum tharna lika, rett eins og Jalta og Alushta, en faestir virdast dvelja tharna eitthvad. Sevastopol er ekki strandborg, heldur hafnarborg. Folk heimsaekir hana bara i stuttan tima, jafnvel bara dagsturum. For i stutta skemmtisiglingu med fleyi sem kallast "Vega" og sigldi med mig og nokkra russneska turista um innri hofnina. Skemmtileg sigling med leidsogn sem eg skildi ekki bofs i, en sa alla veganna alls kyns fley tharna i hofninni. Allt fra Drattarbatum, flutningaskipum, herskipum og kafbatum nidur i skonnortur, skutur og arabata. Hressandi.
Midborg Sevastopol og hofnin, sem er frekar stor, er mjog falleg. Borgin liggur mjog skemmtilega i haedottu landslagi og arkitekturinn i midborginni er fallegur. Mikid af husum sem verid er ad gera upp og toluvert af nyjum husum i byggingu. Enda er hofnin bissi og russneski flotinn ekkert a leidinni thadan virdist vera.
Siddegis var vedrid ordid betra og eg helt aftur aleidis til Alushta. Kom reyndar vid i Jalta og fekk mer ad borda. For upp a hotel um niuleytid og aetladi rett adeins ad hvila mig, en endadi a thvi ad steinsofna og vakna aftur um tolfleytid. Helt tha bara afram ad lulla og vaknadi kl. tiu i morgun.
I dag er betra vedur, og eg aetla thvi bara ad eyda thessum sidasta degi a strondinni her i Alushta. Nota vindsaengina godu og endurnyja kynning vid vini mina marglytturnar.
A morgun ek eg aftur til Simferopol og skila af mer bilnum a flugvellinum. Lestin leggur af stad um halfthrjuleytid og rennur i hlad i Kiev snemma morguns daginn eftir.
Da svidanja!
Thursday, July 5, 2007
Hann a afmaeli i dag...
Afmaelisdagurinn minn ad kveldi kominn thar sem eg sit i internetkaffihusinu her i Alushta.
Eyddi deginum ollum i Jalta. Lagdi af stad um hadegisbil og fekk mer ad borda a McDonalds. Hann er i um 100 m fjarlaegd fra styttunni af Lenin. Orugglega geysilega hressandi fyrir kallinn.
La i makindum minum a strondinni og keypti mer meira ad segja vindsaeng sem kom ser vel i konnunarleidangrum ut a Svarta Hafid. Er ordinn vel kaestur eftir daginn. Eignadist marga vini i dag a formi marglytta i sjonum sem allar vildu kasta ser i fangid a mer thar sem eg klauf sjoinn eins og flugmodurskip. A milli aesilegra sjoferda voru velarnar kaeldar med iskoldum Obolon-bjor.
Thad var farid ad skyggja thegar eg helt af strondinni og eyddi siddeginu og kvoldinu i ad rolta um og skoda mannlifid. Eins og fyrri daginn uir og gruir af ollu mogulegu og omogulegu. Akvad ad fa mer nokkud fint ad borda i tilefni dagsins (hefdi nu orugglega gert thad lika thott thetta hefdi ekki verid afmaelisdagurinn minn) og snaeddi dyrindis Vinarsnitzel a utiveitingastad a besta stad i Jalta. Eflaust ekki a faeri allra ad borda thar, thott thetta vaeri vel odyrara en Vegamot. Tippsadi vel saetu stelpuna sem thjonadi mer, og vorkenndi mer ad sitja tharna einn mins lids.
Thad er einn galli a Jalta, og hann er sa ad thar eru eiginlega ekkert nema feitir Ukrainumenn og Russar i eldri kantinum. Urval af saetum stelpum a bikini-um var mun betra i Kiev i raun og veru, og er lika betra a minni stodunum her a Krimskaganum. Thad er thvi alitamal hvar madur tekur naestu torn a strondinni. En allt er reddi svo sem. Vindsaengin skagar half ut ur Graenu Aelunni (Fiestunni) svo eg er ferdbuinn hvert a Krimskagann sem er.
En aetli eg kaeli mig ekki adeins a morgun og kiki kannski til Sevastopol. Thad er onnur staersta borg Krimskagans ad eg held, og hofudadsetur Svartahafsflota Russa. Thar eiga einnig ad vera gamlar rustir fra timum Grikkja, thannig ad thar er margt spennandi ad skoda.
Eyddi deginum ollum i Jalta. Lagdi af stad um hadegisbil og fekk mer ad borda a McDonalds. Hann er i um 100 m fjarlaegd fra styttunni af Lenin. Orugglega geysilega hressandi fyrir kallinn.
La i makindum minum a strondinni og keypti mer meira ad segja vindsaeng sem kom ser vel i konnunarleidangrum ut a Svarta Hafid. Er ordinn vel kaestur eftir daginn. Eignadist marga vini i dag a formi marglytta i sjonum sem allar vildu kasta ser i fangid a mer thar sem eg klauf sjoinn eins og flugmodurskip. A milli aesilegra sjoferda voru velarnar kaeldar med iskoldum Obolon-bjor.
Thad var farid ad skyggja thegar eg helt af strondinni og eyddi siddeginu og kvoldinu i ad rolta um og skoda mannlifid. Eins og fyrri daginn uir og gruir af ollu mogulegu og omogulegu. Akvad ad fa mer nokkud fint ad borda i tilefni dagsins (hefdi nu orugglega gert thad lika thott thetta hefdi ekki verid afmaelisdagurinn minn) og snaeddi dyrindis Vinarsnitzel a utiveitingastad a besta stad i Jalta. Eflaust ekki a faeri allra ad borda thar, thott thetta vaeri vel odyrara en Vegamot. Tippsadi vel saetu stelpuna sem thjonadi mer, og vorkenndi mer ad sitja tharna einn mins lids.
Thad er einn galli a Jalta, og hann er sa ad thar eru eiginlega ekkert nema feitir Ukrainumenn og Russar i eldri kantinum. Urval af saetum stelpum a bikini-um var mun betra i Kiev i raun og veru, og er lika betra a minni stodunum her a Krimskaganum. Thad er thvi alitamal hvar madur tekur naestu torn a strondinni. En allt er reddi svo sem. Vindsaengin skagar half ut ur Graenu Aelunni (Fiestunni) svo eg er ferdbuinn hvert a Krimskagann sem er.
En aetli eg kaeli mig ekki adeins a morgun og kiki kannski til Sevastopol. Thad er onnur staersta borg Krimskagans ad eg held, og hofudadsetur Svartahafsflota Russa. Thar eiga einnig ad vera gamlar rustir fra timum Grikkja, thannig ad thar er margt spennandi ad skoda.
Wednesday, July 4, 2007
Megablogg fra Krim
Loks fann eg internetkaffihus herna a Krimskaganum. Og thad var ekki lengra en 100 m fra hotelinu minu i Alushta. Eftir ad hafa leitad ad einu sliku a Yalta, i Feodosia og fleiri stodum. Stundum leitar madur langt yfir skammt.
En allt hefur gengid ad oskum sidan eg bloggadi sidast. Pakkadi nidur i ferdatoskuna og bakpokann a sunnudagsmorguninn. Pakkadi i ferdatoskuna thvi sem eg vildi ekki taka med nidur a Krimskagann og Konni var svo vaenn ad lana med forlata Islandsbankapakboka sem hann atti til ad taka med helstu naudsynjar. Nennti ekki at taka 30kg ferdatosku med mer i 15 tima lestarferd i - thvi sem eg komst ad - litilli kompu. Luxusmidinn var nu ekki meiri en svo ad eg fekk litla kaettu med litilli thriggja manna ukrainskri fjolskyldu og hundinum theirra og tveimur haensnum.
.
.
.
(thetta med hundinn og haenurnar var spaug)
Konni fylgdi mer eins og hundtryggur fylgdarmadur fra ibudinni i Obolon og ut a lestarstod. Hann fylgdi mer inn i lestarklefann meira ad segja, bara til ad vera viss um ad allt vaeri i lagi. Vid tok 15 tima lestarferd um kvold og nottu. Verd ad vidurkenna ad ekki var mikid sofid um nottina. Annad hvort var steikjandi hiti eda iskuldi inni i klefanum, thvi their virdast kveikja og slokkva a kaelingunni med reglulegu millibili. Lestin vaggadi ekki mikid, en thad var svolitid um svona "tsjonk tsjonk" hljod thegar hjolin foru yfir teinaskipti. Um attaleytid var lidid raest og komin sol uti. Sybbinn klaeddi eg mig aftur i skyrtuna og stauladist med styrurnar i augunum ut a gang. Sa ad vid vorum ad renna i hladid i Simferopol.
Tok leigubil fra lestarstodinni a flugvollinn og thar tok vid heljarinnar prosess ad finna Sixt-basinn, leigja bilinn og koma ser af stad. Allt gekk tho ad oskum. Eg fekk thessa lika finu eiturgraenu Ford Fiestu og lagdi af stad. Eg var buinn ad studera leidina ut ur Simferopol nidur til Alushta, thannig ad allt gekk vel. En okumenningin madur!! Thetta lid er sturlad svo ekki se meira sagt. Heilmalud lina? Neeeei, bara svona til leidbeiningar. Bill ad koma a moti? Theim mun meira stud ad taka framur. Bill ad koma a moti ther a ofugum vegahelmingi? Thu verdur bara gera svo vel og vikja ut i kant kallinn minn.
Eins og Steinrikur myndi orda thad: Romverjar eru klikk!
En ok. Eg komst heilu a holdnu til Alushta eftir ad hafa ekid um Kamikaze hringtorg DAUDANS. Eg hugsa ad eg splaesi einhvern timann i ferd hingad fyrir hana Bryndisi hringtorgaexpert a Lh til ad skoda thad gagngert. Hun myndi fa slag. Imyndid ykkur hringtorg i 5% halla, med fimm ormum, oskilgreindum fjolda akreina, og thar sem onnur akreinin a adalveginum, su sem liggur nidur i moti, LIGGUR BEINT I GEGN UM FJ. HRINGTORGID. Hressandi svo ekki se meira sagt. En nog um thad i bili.
Eftir sma leit fann eg hotelid thar sem eg atti pantad herbergi. Thad gekk bara vel og eg parkeradi bilnum undir tre i nagrenninu. Herbergid er rett vid reception og eg komst ad thvi ad hurdin einangrar nanast ekkert hljod. Sem thydir hressandi wake-up call alla morgna thegar siminn i afgreidslunni byrjar ad hringja. Og ef ekki, tha blistrid i fj$&# pafagaukunum sem eru thar hafdir i buri. En ok, er buinn ad laera ad setja aukakoddann yfir annad eyrad thannig ad hressleikinn er lagmarkadur.
Thegar thetta er skrifad er eg buinn ad heimsaekja Alushta, Yalta, Koktebel og Feodosia. Alushta, thar sem eg by, er mjog midsvaedis a strondinni. Thad er adallega thess vegna sem eg kaus ad vera her. En hotelin og allt annad er einnig odyrara en a Yalta, thott matur og annad geti varla talist dyrt a islenskan maelikvarda. En hotelin a Yalta eru heldur dyr.
Alushta er nokkud huggulegur strandbaer med skemmtilegri strond og rivieru sem er gaman ad rolta um. Endalaust mikid af solubasum og sprelli fyrir krakka a ollum aldri. Her, eins og reyndar a ollum thessum stodum, idar allt af lifi fra morgni til kvolds. Thessar rivierur eru alveg frabaerar hreint ut sagt. Alls stadar haegt ad finna ser stad til ad sola sig i fjorunni yfir daginn og alltaf stutt i bas sem selur is, mat, drykk, bjor eda hvad sem er. Strendurnar eru tho ekki sendnar, heldur gryttar. Grjotid er tho avalt og mjukt vidkomu thannig ad ekki kemur ad sok.
Yalta er langfallegasti baerinn af theim stodum sem eg hef heimsott. Yalta liggur mjog fallega vid strondina thar sem hun er einna skemmtilegust. Eyddi degi no. 2 i ad skoda Yalta, liggja thar i sma solbadi og keyra adeins um nagrennid. Fann t.a.m. Livadia-hollina thar sem Roosevelt, Churchill og Stalin fundudu i februar 1945 um skiptingu Evropu eftir seinna strid. Fann lika helsta audkenni Krimskagans, gamalt virki a kletti vid strondina, eftir mikla leit og akstur um omerkta krakustiga vid strondina sunnan vid Yalta. Annars er gaman ad lesa um sogu Krimskagans, thar sem svo margar thjodir og aettbalkar hafa radid thar rikjum i gegn um tidina. Her eru baedi griskar, romverskar, mongolskar, tatarskar og nyrri midaldarustir. Einnig rustir ur seinna stridi. Natturan er einnig mjog falleg. T.a.m. mikid af hellum og litlum fossum, sem eru tho yfirleitt vel faldir inni i skogi. For i dag upp ad einum slikum, fyrst med thvi ad aka eftir refilstigu upp i fjall eitt og sidan 30 minutna gongutur inni i skogi, fullum af solubasum og folki ad bjoda manni ad lata taka mynd af ser med pafuglum, ornum og opum. Ekki thess virdi thegar ad var komid. Nettur foss svo sem, en ekki fyrir Islending.
Eftir ad elt fossinn ok eg eftir strondinni til Feodosia. Vegurinn thangad reyndist vera mjog krokottur og sifellt nidur a vid eda upp a vid. Madur threyttist fljott. Ok thvi adalveginn til Simferopol til baka (nordan vid fjallgardinn) og sidan somu leid aftur fra Simferopol til Alushta nuna siddegis, thegar umferdin var minni og ekki eins mikid um Party-Lodur og afdankada vorubila. Her eru reyndar ekki bara Party-Lodur, heldur lika Party-Volgur og Party-Zaporossjur. En nog um thad i bili
Jaeja, timinn a netkaffinu ad throtum kominn. Laet thetta duga i bili. Mikil hradsuda og eg tek fram ad thessi texti var ekki lesinn vandlega yfir.
Da svidanja!
En allt hefur gengid ad oskum sidan eg bloggadi sidast. Pakkadi nidur i ferdatoskuna og bakpokann a sunnudagsmorguninn. Pakkadi i ferdatoskuna thvi sem eg vildi ekki taka med nidur a Krimskagann og Konni var svo vaenn ad lana med forlata Islandsbankapakboka sem hann atti til ad taka med helstu naudsynjar. Nennti ekki at taka 30kg ferdatosku med mer i 15 tima lestarferd i - thvi sem eg komst ad - litilli kompu. Luxusmidinn var nu ekki meiri en svo ad eg fekk litla kaettu med litilli thriggja manna ukrainskri fjolskyldu og hundinum theirra og tveimur haensnum.
.
.
.
(thetta med hundinn og haenurnar var spaug)
Konni fylgdi mer eins og hundtryggur fylgdarmadur fra ibudinni i Obolon og ut a lestarstod. Hann fylgdi mer inn i lestarklefann meira ad segja, bara til ad vera viss um ad allt vaeri i lagi. Vid tok 15 tima lestarferd um kvold og nottu. Verd ad vidurkenna ad ekki var mikid sofid um nottina. Annad hvort var steikjandi hiti eda iskuldi inni i klefanum, thvi their virdast kveikja og slokkva a kaelingunni med reglulegu millibili. Lestin vaggadi ekki mikid, en thad var svolitid um svona "tsjonk tsjonk" hljod thegar hjolin foru yfir teinaskipti. Um attaleytid var lidid raest og komin sol uti. Sybbinn klaeddi eg mig aftur i skyrtuna og stauladist med styrurnar i augunum ut a gang. Sa ad vid vorum ad renna i hladid i Simferopol.
Tok leigubil fra lestarstodinni a flugvollinn og thar tok vid heljarinnar prosess ad finna Sixt-basinn, leigja bilinn og koma ser af stad. Allt gekk tho ad oskum. Eg fekk thessa lika finu eiturgraenu Ford Fiestu og lagdi af stad. Eg var buinn ad studera leidina ut ur Simferopol nidur til Alushta, thannig ad allt gekk vel. En okumenningin madur!! Thetta lid er sturlad svo ekki se meira sagt. Heilmalud lina? Neeeei, bara svona til leidbeiningar. Bill ad koma a moti? Theim mun meira stud ad taka framur. Bill ad koma a moti ther a ofugum vegahelmingi? Thu verdur bara gera svo vel og vikja ut i kant kallinn minn.
Eins og Steinrikur myndi orda thad: Romverjar eru klikk!
En ok. Eg komst heilu a holdnu til Alushta eftir ad hafa ekid um Kamikaze hringtorg DAUDANS. Eg hugsa ad eg splaesi einhvern timann i ferd hingad fyrir hana Bryndisi hringtorgaexpert a Lh til ad skoda thad gagngert. Hun myndi fa slag. Imyndid ykkur hringtorg i 5% halla, med fimm ormum, oskilgreindum fjolda akreina, og thar sem onnur akreinin a adalveginum, su sem liggur nidur i moti, LIGGUR BEINT I GEGN UM FJ. HRINGTORGID. Hressandi svo ekki se meira sagt. En nog um thad i bili.
Eftir sma leit fann eg hotelid thar sem eg atti pantad herbergi. Thad gekk bara vel og eg parkeradi bilnum undir tre i nagrenninu. Herbergid er rett vid reception og eg komst ad thvi ad hurdin einangrar nanast ekkert hljod. Sem thydir hressandi wake-up call alla morgna thegar siminn i afgreidslunni byrjar ad hringja. Og ef ekki, tha blistrid i fj$&# pafagaukunum sem eru thar hafdir i buri. En ok, er buinn ad laera ad setja aukakoddann yfir annad eyrad thannig ad hressleikinn er lagmarkadur.
Thegar thetta er skrifad er eg buinn ad heimsaekja Alushta, Yalta, Koktebel og Feodosia. Alushta, thar sem eg by, er mjog midsvaedis a strondinni. Thad er adallega thess vegna sem eg kaus ad vera her. En hotelin og allt annad er einnig odyrara en a Yalta, thott matur og annad geti varla talist dyrt a islenskan maelikvarda. En hotelin a Yalta eru heldur dyr.
Alushta er nokkud huggulegur strandbaer med skemmtilegri strond og rivieru sem er gaman ad rolta um. Endalaust mikid af solubasum og sprelli fyrir krakka a ollum aldri. Her, eins og reyndar a ollum thessum stodum, idar allt af lifi fra morgni til kvolds. Thessar rivierur eru alveg frabaerar hreint ut sagt. Alls stadar haegt ad finna ser stad til ad sola sig i fjorunni yfir daginn og alltaf stutt i bas sem selur is, mat, drykk, bjor eda hvad sem er. Strendurnar eru tho ekki sendnar, heldur gryttar. Grjotid er tho avalt og mjukt vidkomu thannig ad ekki kemur ad sok.
Yalta er langfallegasti baerinn af theim stodum sem eg hef heimsott. Yalta liggur mjog fallega vid strondina thar sem hun er einna skemmtilegust. Eyddi degi no. 2 i ad skoda Yalta, liggja thar i sma solbadi og keyra adeins um nagrennid. Fann t.a.m. Livadia-hollina thar sem Roosevelt, Churchill og Stalin fundudu i februar 1945 um skiptingu Evropu eftir seinna strid. Fann lika helsta audkenni Krimskagans, gamalt virki a kletti vid strondina, eftir mikla leit og akstur um omerkta krakustiga vid strondina sunnan vid Yalta. Annars er gaman ad lesa um sogu Krimskagans, thar sem svo margar thjodir og aettbalkar hafa radid thar rikjum i gegn um tidina. Her eru baedi griskar, romverskar, mongolskar, tatarskar og nyrri midaldarustir. Einnig rustir ur seinna stridi. Natturan er einnig mjog falleg. T.a.m. mikid af hellum og litlum fossum, sem eru tho yfirleitt vel faldir inni i skogi. For i dag upp ad einum slikum, fyrst med thvi ad aka eftir refilstigu upp i fjall eitt og sidan 30 minutna gongutur inni i skogi, fullum af solubasum og folki ad bjoda manni ad lata taka mynd af ser med pafuglum, ornum og opum. Ekki thess virdi thegar ad var komid. Nettur foss svo sem, en ekki fyrir Islending.
Eftir ad elt fossinn ok eg eftir strondinni til Feodosia. Vegurinn thangad reyndist vera mjog krokottur og sifellt nidur a vid eda upp a vid. Madur threyttist fljott. Ok thvi adalveginn til Simferopol til baka (nordan vid fjallgardinn) og sidan somu leid aftur fra Simferopol til Alushta nuna siddegis, thegar umferdin var minni og ekki eins mikid um Party-Lodur og afdankada vorubila. Her eru reyndar ekki bara Party-Lodur, heldur lika Party-Volgur og Party-Zaporossjur. En nog um thad i bili
Jaeja, timinn a netkaffinu ad throtum kominn. Laet thetta duga i bili. Mikil hradsuda og eg tek fram ad thessi texti var ekki lesinn vandlega yfir.
Da svidanja!
Sunday, July 1, 2007
Niður á Krímskagann
Legg af stað til Simferopol í dag. Klukkan hálfsex að lókaltíma eða hálfþrjú að íslenskum. Er búinn að undirbúa þetta ágætlega. Stefni á að gista í litlum bæ sem heitir Alushta og er rétt norðan við Jalta. Á að vísu eftir að panta herbergi, en er búinn að útvega fullt af hótelnöfnum og símanúmerum. Ég hitti síðan Konna á eftir og bið hann um að hringja og bóka herbergi fyrir mig. Ég skila lyklinum eftir tvo tíma og þarf því að drepa tímann í Kiev í nokkra klukkutíma áður en lestin leggur af stað. Konni er reyndar búinn að bjóða mér í hádegismat eftir að ég skila lyklinum, þannig að það fýkur vonandi ein klukkustund þar. En annars er alltaf nóg að sjá og bralla í Kiev, þannig að manni á ekkert eftir að leiðast. Passa síðan bara að vera með lappann fullhlaðinn í lestinni svo ég geti haldið áfram að horfa á Family Guy.
Ég ákvað að stefna að því að vera með bækistöðvar á einum stað, frekar en að gista á nýjum og nýjum hvern dag. Það hefði bara verið tímafrekt vesen þar sem Krímverjar tala litla sem enga ensku, og Krímskaginn er ekki það stór. Að minnsta kosti ekki strandlínan. Maður getur vel tekið "ausflucht" yfir daginn til annað hvort norðurs eða suðurs. Er búinn að taka saman helstu "sehenwurdichkeiten" á Krímskaganum með hjálp góða bóka og Konna, sem er ættaður þaðan. Það verður því nóg að sjá og bralla þarna niður frá vona ég. Nú ef ekki þá eru þarna ágætar strendur og eflaust hægt að sóla sig betur en hér í Kiev.
Það er spurning hversu mikið ég kemst á internetið þarna niður frá, en ég reyni að komast í það sem fyrst eftir að ég er búinn að koma mér fyrir. Þangað til þá: tata
Ég ákvað að stefna að því að vera með bækistöðvar á einum stað, frekar en að gista á nýjum og nýjum hvern dag. Það hefði bara verið tímafrekt vesen þar sem Krímverjar tala litla sem enga ensku, og Krímskaginn er ekki það stór. Að minnsta kosti ekki strandlínan. Maður getur vel tekið "ausflucht" yfir daginn til annað hvort norðurs eða suðurs. Er búinn að taka saman helstu "sehenwurdichkeiten" á Krímskaganum með hjálp góða bóka og Konna, sem er ættaður þaðan. Það verður því nóg að sjá og bralla þarna niður frá vona ég. Nú ef ekki þá eru þarna ágætar strendur og eflaust hægt að sóla sig betur en hér í Kiev.
Það er spurning hversu mikið ég kemst á internetið þarna niður frá, en ég reyni að komast í það sem fyrst eftir að ég er búinn að koma mér fyrir. Þangað til þá: tata
Subscribe to:
Posts (Atom)