Rölti mikið um borgina í dag. Byrjaði á að rannsaka endastöðina á lestarlínunni sem ég tek. Komst að því að þar rétt hjá er ansi stór útimarkaður. Komst að því á nokkurn veginn sama tíma og gerði mikið úrhelli. Svo mikið að á tímabili rigni bæði hagli og beinlínis ískúlum. Alveg magnað. Hafði tekið með mér ræfilslega regnhlíf sem fyrri leigjandi íbúðarinnar hafði skilið eftir. Hún dugaði engan veginn til. Leitaði því skjóls undir útitjaldi sem seldi bjór. Obolon-bjór. Eftir fimm mínútur virtist rigningin ekkert ætla að slota, þannig að ég gerði auðvitað það eina í stöðunni og skellti mér á einn kaldan...
Eftir korter fór að slota og ég gat rannsakað markaðinn betur. Komst að því að markaðurinn selur bókstaflega allt. Allt frá slátri og svínaspiki upp í farsíma og loftnet. Minnti mjög á markaðina í Asíu. Hreinlæti? Set stórt spurningamerki við það. Nje spasiba var frasi sem ég notaði óspart þegar sölukonurnar otuðu að mér reittum hænsnum og öðru 'góðmeti' hmm...
Rannsakaði metrólínuna í hina áttina. Endastöðin í hina áttina var nánast úti í skógi. Þar sá ég ansi skemmtilegt fyrirkomulag þar sem sex akreina gata mjókkaði niður í tveggja akreina götu milli tveggja stöpla þar sem hún lá undir brú. Varð vitni að því þegar gömul Lada og gamall Bimmi voru í furðulegum Kamikaze-kappakstri eftir götunni og sá sem varð fyrstur undir brúna vann auðvitað. Umferðaröryggi? Trallalla ... ja nje snajo, myndu þeir svara...
Síðdeginu eyddi ég í útikaffihús og lestur góðra bóka. Á leiðinni til baka ráfaði ég eftir aðalgötunni, Krestchatyk, og ákvað að elta mikinn straum fólks sem var greinilega á leiðinni eitthvert. Sá fljótlega að margir báru hvíta og bláa trefla áletraða Dynamo Kiev og skaut á að það væri leikur að fara að byrja á heimavelli Dynamo, sem ég vissi að væri í nágrenninu. Það endaði auðvitað með því að ég skellti mér á leikinn! Hvað annað. Lét hössla mig í að kaupa allt of dýran miða á svartamarkaðnum (40 grivna, 500 kall, sennilega allt of mikið). Þegar inn var komið sá ég að leikurinn var á milli Dynamo Kiev og Karpati Lviv og staðan 1-1. Sætið mitt var mitt á milli Dynamo-aðdáendanna og Karpati-aðdáendanna. Mikil hróp og köll og klapp og sungið, en allt í mesta bróðerni virtist vera. Þjóðsöngurinn sunginn af og til og þá stóðu allir upp. Leikurinn endaði 3-1 fyrir Dynamo. Undir lokin var dreginn fram mikill pallur og ég áttaði mig á því að um var að ræða úrslitaleikinn í úkraínska bikarnum. Hressandi. Eftir leikinn ákvað ég að elta enn einn hópinn, sem hélt niður til Podil, en það er elsti borgarhlutinn í Kiev. Nokkurs konar 101 þeirra Kiev-búa. Þar er töluvert úrval af nettum stöðum og mikið af ungu fólki. Endist þó ekki lengi og hélt heim án þess að setjast niður. Með lúin bein og enn pínku blauta sokka eftir ævintýri snemmdagins ligg ég hér uppi í rúmi með lappann í kjöltunni og cnn í imbanum. Hugsa að ég leggi höfuð á kodda von bráðar, enda fyrsti rússneskutíminn í fyrramálið! Da svidanja.
heimavöllur Dynamo Kiev
No comments:
Post a Comment