Á meðan laufin sofa liggja spaðarnir andvaka

Þetta gæti hæglega verið titillinn á myndinni í sjónvarpinu einmitt núna. Gömul rússnesk í gulum litum með einhverjum duldum boðskap sem ég skil ekki. Verulega artí. Vantar bara Örn Árnason maka á sig kolum og Sigga Sigurjóns blásandi á kertin ... svona fyrir þá sem muna eftir Skaupinu ´85...

En ég er semsagt kominn til Kiev heill á húfi! Loks búinn að tengja lappann við módemið í íbúðinni og get kíkt á netið...

Ferðin gekk býsna vel. Flugið til London var nokkuð ljúft. Það var ákveðin reynsla að gista á gistiheimilinu í London. Gott fyrir þá að vera ekki að sækja um einhverja stjörnugjöf þar sem ég efast að þeir myndu fá mjög margar. Herbergið var ekki stórt og útsýnið var yfir í gaflinn á næsta húsi. En engu að síður alveg fullnægjandi fyrir eina nótt...

Morguninn eftir var svo brunað út á Heatrow. Á Heathrow er búið að fella niður alla almenna innritun og færa hana yfir í sjálfsinnritun (er það orð?). Þó var fólk á staðnum sem aðstoðaði þá sem ekki voru tölvusinnaðir til að bjarga sér. Ég öfunda ekki fólk sem vinnur á flugvöllum. Þegar komið var inn í biðsalinn blasti við mér ansi myndarlegur Ferrari 430. Hann er aðalvinningurinn í svona lúxusbílahappdrætti sem er víst vinsælt. Ég gat ekki annað en keypt miða, þrjá fyrir tvo. Eyddi restinni af pundunum mínum í þá. Ég verð því kominn á draumakaggann eftir bara tvær vikur. Ok, þegar ég kem heim aftur...

Þegar nær dró útgangi 43 fjölgaði alltaf þeim sem töluðu rússnesku. Vissi að ég væri á réttri leið. Menn með yfirvaraskegg og kvenfólk í hlébarðabuxum. Enginn misskilningur þarna á ferðinni...

Flugið til Kiev var nokkuð ljúft. English breakfast um borð. Ekki mjög gott. Nóg pláss í vélinni. Verst að ég hafði ekki getað hlaðið lappann um nóttina svo að ég gat bara horft á einn þátt af Family Guy. Gluggaði í Economist í staðinn. Smá turbulence þegar kom yfir Pólland...

Kiev Borispyl flugstöðin hefur ekki stækkað síðan ég kom síðast. Hún minnir á flugstöðina í Luxemburg í denn, fyrir þá sem muna eftir henni. En flugvélunum á flughlaðinu hafði engu að síður fjölgað. Það gekk bara býsna vel að komast í gegn um eftirlitið. Visalaus gekk ég síðan óáreittur að farangursbandinu og sótti töskuna sem fylgdi sem betur fer með í flugið...

Konni - Kostyantin - tók svo á móti mér glaðbeittur við útganginn. Þvílík aðstoð sem er búin að vera í honum. Endalaus hjálpsemi. Hann leiddi mig í gegn um þvögu af blóðsjúgandi leigubílstjórum og inn í flugrútu. Hún ók okkur niður að aðaljárnbrautastöðinni í Kiev. Þar komumst við að því, okkur til mikillar hrellingar, að metróstöðin var lokuð vegna viðgerða. Upphófst nú mikið ferðalag með yfirfylltum míkróbússum á mesta annatíma á föstudegi. Ég með mína tösku og laptop auk jakka sem ég gat ómögulega verið í vegna hita. Mig langaði rosalega að panta taxa, en var ekki með neinn úkraínskan pening og hafði mig ekki í það að biðja Konna um að lána fyrir Taxa. Auk þess sem þetta var nú bara pínku skemmtileg upplifun. Góð minning þarna...

Eftir um þriggja tíma hark frá því ég lenti náði ég loks til fallegu kommablokkarinnar þar sem íbúðin mín er í. Geroev Stalingrada takk fyrir. Breiðgata Stalíns...

Mér leist nú ekkert á blikuna þegar gengið var inn í bygginguna. Mjög sjoppulegt svo vægt sé til orða tekið. Brotnar flísar. Flögnuð málning, brotnar perur, gömul sjúskuð lyfta. Ansi óspennandi. Eftir smá glímu við skrána komumst við inn í íbúðina. Og mér létti mikið. Hún var bara nákvæmlega eins og henni var lýst á síðunni. Hún virkar kannski aðeins stærri á myndum, en allt bara nokkuð nærri lagi. Allt virkar, sem er það mikilvægasta. Líka internetið!

Meira síðar...
Da svidanja