Helgin

Þetta er búin að vera ansi góð helgi það sem af er. Á föstudaginn endaði önnur vikan mín í rússneskukennslunni og kennarinn er nokkuð ánægður með árangurinn. Hún er ánægð með það að ég skuli geta formað einfaldar setningar og bjargað mér. Hún er hins vegar ekki eins ánægð með orðaforðann sem ég á að vera búinn að læra. Daglega kynnir hún mér fyrir ákveðnum orðum í nokkrum þemaflokkum, s.s. hluti í íbúðinni, líkamshluta, hluti í búð o.fl. Ég gef mér ekki eins mikinn tíma í það eins og að reyna að læra sagnirnar og forma setningar. Það þarf að batna aðeins í næstu viku, en það er líka kominn tími til þar sem það verður síðasta vikan mín í rússneskukennslunni.

Kennaranum mínum líst afar illa á að ég sé að fara til Tsjernobyl. Segist ekki eiga von á því að ég mæti aftur til kennslu á miðvikudaginn (í gríni samt). Þetta er sams konar viðhorf og maður heyrir frá nánast öllum úkraínumönnum sem maður segir frá þessu, nema frá Konna. Honum finnst þetta gott framtak og vildi gjarnan fara með mér, nema hvað að honum finnst pakkinn heldur dýr (um 150 dollarar), og er það eðlilegt. Það er ljóst að Tsjernobyl situr enn í fólki og það er skíthrætt við svæðið, þótt í raun sé saklaust að fara þangað í styttri tíma. Það er ekkert hættulegra fyrir mig en fyrir fólkið í flugvélunum sem fljúga yfir svæðið á leið sinni inn að Borispyl-alþjóðavellinum í Kiev.

Á föstudagskvöldið gerði ég góða för á Avalon. Mætti snemma og fór beint á kasínóið, þar sem ég spilaði póker allt kvöldið. Þeir voru svo vænir að dæla í mig ókeypis gin og tónik allt kvöldið á meðan ég spilaði í örvæntingarfullri tilraun til að slóvga dómgreindina en allt kom fyrir ekki. Labbaði út með 300 dollara í gróða eftir þrjú mjög hressandi full hús sem ég fékk um kvöldið. Það var ekkert smá sweet þegar ég fékk tvö pör, keypti eitt spil og fékk einmitt það sem á vantaði. Húsið fékk par og þurfti því að sjá spilin mín. Hah! ... gott á þá. Þeir græða nógu mikið á öðrum kjánum sem eru að spila þarna. Og nei mamma, ég er ekki á leiðinni niður í fen fjárhættuspils og einhverrar vitleysu . Þetta er allt undir kontrol. Rétt kíkti á diskótekið, en gafst fljótlega upp á húsbandinu sem spilaði ekkert annað en blöndu af Oasis og James Brown. Svenni, hvar eru fiskabúrin með stelpunum? Ég hef enn ekki séð neitt svoleiðis, og þetta var heimsókn no.2!!

Dagurinn í dag fór að mestu í góða afslöppun. Ræstingarkonan mætti reyndar upp úr tíu þannig að ég þurfti að hysja upp um mig buxurnar og kíkti á helsta samkomustað hverfisins - MacDonalds - með góða bók og las nokkra kafla meðan ég maulaði einn BigMac. Eins súrrealískt eins og það er, á hefðbundnum MacDonalds (með McDrive und alles) innan um allar sovétblokkirnar. Það veldur smá áhyggjum hve ódýr MacDonalds er hér í Kiev, og manni finnst fólk vera farið að fitna hér meira en góðu hófi gegnir, þótt hér séu reyndar ansi margir sem veitir ekkert af því. Ég er reyndar ekki einn þeirra, en einn BigMac af og til ætti ekki að drepa. Ekki síst þegar maður er kominn í þann vana að sleppa frönskunum.

Það er ansi mikið af betlurum í Kiev. Þeir kúldrast inni á metróstöðvunum og í miðbænum. Yfirleitt gamlar bognar konur sem blessa mann með þúsund maríubænum þegar maður gefur þeim nokkra kópeka eða grivnur í bollann. Það er mikil misskipting auðs hérna, og manni finnst þetta jafnaðartuð á Íslandi hálf kjánalegt á meðan maður dvelur hér í Kiev. Manni finnst stundum eins og ekki megi oft muna miklu þegar Hummerarnir og Lexusjepparnir með dökku rúðurnar swinga rétt framhjá greyið smælingjunum hérna. Ofsalegt snobb og ríkidæmi beint ofan í gríðarlega fátækt og eymurð. Þó eru margir sem sýna samhjálp og gefa betlurunum eitthvað smá. Enda er betl í raun ekkert slæmt kerfi til að dreifa fjármagni frá hinum ríku til hinna fátæku að mínu mati. Þetta eru bara milliliðalaus viðskipti án aðkomu ríkisbákns og þar sem þeir sem gefa njóta ánægjunnar af fyrstu hendi við að hjálpa öreigum. Kaotíst milliliðalaus samhjálp að neðan í stað miðstýringar hins opinbera. Að minnsta kosti nýt ég þess að hjálpa betlurunum og gef jafnvel meira en þeir búast við. Jæja, nóg um það.

Dagskráin á morgun er einföld. Læra meiri rússnesku. Ef sólin gægist fram á morgun (sem hún gerði ekki í dag) gæti sá lærdómur hugsanlega farið fram niðri á strönd. Seinnipartinn ætla ég að hitta Andrés og félaga hans, og setja þá inn í borgarlífið hérna. Hver veit nema ég sýni þeim Lavra, þótt ég hafi reyndar séð það með Svenna og Magga fyrir tveimur árum síðan. En Lavra er mjög fallegt og athyglisvert svæði, með kirkjum og katakombum.